Wat

Psychotherapie Inge Wouters

Psychotherapie is een breed begrip en kent vele gezichten. Daarom enige uitleg over hoe ik werk.


Ik ben integratief therapeut in de 'interactionele vormgeving'. (www.educatieve-academie.be)


Integratief wil zeggen dat ik verschillende therapiestromingen combineer (contextueel, systeemtheorie, oplossingsgericht, cognitieve-gedragstherapie, psychosynthese...) Dit heeft als voordeel dat ik vanuit veel verschillende brillen naar jouw vraag of zorg kijk en jou ook help je eigen blik te verruimen. Dit omdat ik sterk geloof dat er niet 1 therapiestrekking 'de juiste' is. Juist is wat bij jou past op dit moment in je leven en bij de zorg die zich nu aandient. Daar gaan we samen naar op zoek.


Dat samen zoeken is meteen waar 'interactioneel' voor staat. Vergelijk het gerust met een winkel : ik kan je laten zien wat ik aan te bieden heb, maar jij hebt evenveel inspraak in het hoe, wat, wanneer. Natuurlijk begeleid ik je daarin met alle zorg en vanuit mijn deskundigheid. Tegelijk is therapie nooit zomaar 'shoppen'. Pasklare antwoorden heb ik niet in de aanbieding.


Het woord 'vormgeving' heeft een stuk te maken met het 'hoe'. Psychotherapie kan immers met heel diverse werkvormen. Uiteraard is praten daar een heel belangrijke van. Maar ook creatieve werkvormen, werken met beelden, lichaamswerk, voice dialogue, focussen,... kunnen manieren zijn om iets in beweging te brengen. Het kan heel verrassend zijn wat er juist in stilte en stilstaan-bij duidelijk wordt.


Vanuit Interactionele Vormgeving hechten we veel belang aan de 'ingang' van de cliƫnt.

Bij sommige mensen groeit het inzicht en daarmee de verandering vanuit weten en begrijpen, voor anderen juist door het voelen. Weer anderen zijn het meest gebaat bij actie of concrete plannen. Het is in de interactie dat we vinden wat voor jou het beste werkt en waar jij je comfortabel bij voelt. 


Mensen hebben vaak een vast patroon van omgaan met hun problemen of zorgen. Dit heeft hen meestal goed geholpen in het verleden, maar blijkt opeens niet meer constructief.

Ze gaan bijvoorbeeld heel hard alles analyseren, maar hoeveel ze ook begrijpen, het brengt hen geen stap vooruit. Anderen gaan de zaken aanpakken, blijven gaan-gaan-gaan, maar kunnen niet meer voelen wat ze nodig hebben. Weer anderen voelen dat juist prima, maar zijn door die veelheid aan gevoelens verlamd geraakt.

Ik zal je dus, met alle aandacht voor jouw tempo, uitdagen om ook die andere invalshoeken te gaan verkennen om terug een harmonieuze samenwerking te verkrijgen tussen denken, voelen en doen.

psychotherapie Inge Wouters